पुन्हा एकदा तुझा द्राविडी प्राणायाम   अनेकांचे श्वास रोखून गेला.... देव्हारे माजवणाऱ्यांना नि:स्तब्ध करून गेला.... Dependable Wall म्हणत…

पडद्यांची सळसळ झाली , दिवे चकमकू लागले , पायाखालचे लाकडी स्टेज डळमळू लागले कि समजावे सीतेची एक्झिट जवळ आलीय , तिचा रोल तिने …

ही जिवंत पक्ष्यांची धडपड कुणी पंख तयांचे छाटले मी करीता जगण्याची वणवण ठिगळ्यांचे वल्कल फाटले....।।धृ।। किती दूर असावे किनाऱ्याने क्षितिजाची…

कधी कधी कठोर व्हावं लागतं मैत्रीतही आई व्हावं लागतं.... नेहमीच पाठीशी उभी राहिल जे काय असेल ते समजून घेईल का करतेस म्हणून विचारणार नाही सॉरी…

वर्षाव त्या सरींचा न लगे जीवास माझ्या आधार पागोळ्यांचा हळव्या मनास माझ्या.... वाटे बुडून जावे डोहात साठलेल्या बूज प्राक्तनाची तिथेही कोरड्या मन…

बस झालं सतत तुझं असं खोचलेल्या बाणासारखं असणं लहानपणापासून पाहत आलेय, पदर निसटेल म्हणून सेफ्टी पिन ओढणी निघेल म्हणून सेफ्टी पिन चप्पल तुटली म्हणू…

चंद्रावरचे डाग खूप खोल दिसतात आजकाल ती उपमा ते अलंकार खूपच फोल वाटतात आजकाल... सबुरीनेच घेतले मी प्रेमाचे आलाप दणाणून सोडत गेले मात्र रुपां…